Um Mig

Ég heiti Jóhanna Þorbjörg og er Magnúsdóttir. Ég á ættir að rekja til Eyrarbakka og Árnessýslu en alin upp í Skagafirði og hef því alltaf kallað mig Skagfirðing. Ég bý á sveitabæ í Holta og Landssveit ásamt manninum mínum Ingvari og eigum við samtals fimm börn. Þar erum með hross, kind, kisu, og auðvitað hunda.

Ég er lögreglumaður að mennt og hef starfað við það með hléum frá árinu 2007.

Ég er einnig menntaður sjúkraflutningamður, hef starfað sem slökkviliðsmaður og einnig starfað sem Neyðarvörður hjá Neyðarlínunni 112 þar sem ég lauk diplómu í Neyðarsímsvörun.

Ég hef því orðið víðtæka reynslu á sviði útkallsmála hjá atvinnuliðum en jafnframt hef ég starfað sem einn af mörgum sjálfboðaliðum hjá Landsbjörgu, lengst af með Björgunarhundasveit Íslands. Þar hef ég verið við þjálfun hunda frá árinu 2005. Sú reynsla er mér ómetanleg.

Í dag á ég hundinn Morris sem er fullþjálfaður Björgunarhundur en við höfum sinnt útköllum frá árinu 2008. Við Morris höfuð því séð og gert ýmislegt ásamt okkar félögum í sveitinni bæði í starfi og leik. Morris er í dag komin á ellilífeyri og eyðir sínum dögum í að hafa það eins notalegt og mögulegt er.

Það var svo í nóvember 2014 að ég tók ákvörðun um að fara í nám til Bandaríkjanna til að læra hundaþjálfun og taka hundaþjálfararéttindin. Ég hélt til Austin Texas í endan Desember 2014 og útskrifaðist svo þaðan í byrjun apríl 2015 sem Canine trainer and behavior specialist.

Í náminu var farið ítarlega í atferli hunda og hvernig þeir læra, vísindamennina á bakvið aðferðirnar og mismunandi þjálfunaraðferðir svo eitthvað sé nefnt. Annað sem var kennt var meðal annars , almenn grunnhlýðni, “house manners” eða bara mannasiði eins og ég kalla það, klikkerþjálfun, framkvæmd skapgerðamats á hvolpum og fullorðnum hundum, hvernig aðstoðar maður einstaklinga/fjölskyldur við val á hundi, hundasnyrting, skyndihjálp og helstu sjúkdómar, hvolpauppeldi, aðskilnaðarkvíði, hundafiimi, mismunandi búnaður til þjálfunar á hundum, keppnishlýðni, bitvinna, fíkniefnaleit, leit og björgun, þjónustuhundar, lögregluhundar og “nosework” en nosework mætti útleggjast sem þefvinna á góðri íslensku. Þetta er þó ekki tæmandi listi á því sem farið var í en námið var mjög yfirgripsmikið og mjög krefjandi.

Mikil áhersla var lögð á vandamálahunda í náminu. En hundarnir í skólanum komu flestir frá athvörfum og áttu sögu um að hafa bitið fólk, aðra hunda og jafnvel drepið aðra hunda. Þeir komu úr öllum áttum, voru af mismunandi tegundum og komu í öllum litum. En allir áttu þeir það sameiginlegt að þeir kenndu mér mikið og ég er þeim afskaplega þakklát reynslunni.

Það er í raun þannig að mér finnst hundar algerlega ómetanlegur hluti af lífinu. Ég er líka baráttumanneskja fyrir bættri hundamenningu á Íslandi en þar þurfum við öll sem eigum hunda að taka þátt saman. Góður og vel upp alinn hundur er góður félagsskapur og hefur jákvæð áhrif á sitt nærumhverfi og margar rannsóknir hafa sýnt fram á ótvíræða kosti þess að hafa hund sér við hlið. Það er því til mikils að vinna að eiga góðan og vel upp alinn hund. En til þess þarf eigandi að leggja metnað og vinnu í hundinn strax frá byrjun. Það að eiga vel upp alinn hund krefst vinnu og skuldbinginar alla ævi hundsins og vel þjálfaður hundur er heilbrigð sál í hraustum líkama.

%d bloggers like this: